Ziekenhuis
Reanimatie verhalen
Heleen Lameijer
Reanimatie verhalen
09/26/2022
1 min
0

‘’Soms weet je meteen dat het foute boel is. Start reanimatie!’’

09/26/2022
1 min
0

Marian (37 jaar) heeft als Verpleegkundige meermaals een reanimatie meegemaakt. ‘’Soms als ‘aanvoerder’, waarbij ik het overzicht moest bewaken en collega’s moest aansturen, maar ik heb ook een aantal keer zelf borstcompressies moeten doen. Een specifieke situatie is mij erg bijgebleven: in de nachtdienst hoorde mijn collega en ik plots een 'neurologische snurk' achter het gordijn. Zo'n snurk waarvan je, als je het vaker hoort, meteen weet dat het foute boel is. Een hele afwijkende ademhaling’’.

Direct reanimeren

Marian en haar collega’s begonnen meteen te handelen. ‘’Gedurende de reanimatie en het beademen rouleerden we in 2 duo's. We waren een goed team: we wisselden elkaar af en zorgden voor elkaar. Het duo dat niet reanimeerde, zorgde voor water en dat de andere patiënten van de kamer werden geholpen. Ook telden we hardop mee bij het aantal hartmassages.’’

30 hartmassages, twee beademingen

 Helaas is de patiënt na 45 minuten heel hard werken van het team met  artsen en verpleegkundigen toch overleden. Onderzoek wees uit dat het om een 'ruiterembolie' (=een acute trombose in beide longen: een dubbele longembolie) ging. Een oorzaak voor een reanimatie die lastig te behandelen is.

Zelfverzekerder door een reanimatiecursus 

Wat Marian het meest is bijgebleven, is dat zij degene was die stopte met de hartmassage, uiteraard na uitvoerig overleg met de aanwezige artsen. ‘’Ik was het die letterlijk m'n handen ervan aftrok. Dan valt alles letterlijk en figuurlijk stil. Vele verhalen op mijn werk hebben in de loop van de jaren in meer of mindere mate indruk gemaakt, maar dit was de eerste keer dat ik echt gehuild heb om een patiënt, om de afloop. Ze overleed ondanks ieders harde werken.’’

Het volgen van een reanimatiecursus: een noodzaak

Nog jaarlijks volgt Marian een reanimatiecursus. ‘’In mijn vertrouwde omgeving, de klinische setting, samenwerkend met artsen en je collega's weet ik vaak feilloos wat ik wanneer moet doen. Maar is dat op straat ook zo?! Door het volgen van een reanimatiecursus heb je de kennis en weet je wat je zou kunnen doen. Het is ontzettend belangrijk om een cursus te volgen, (ook) om je zelfverzekerd te voelen.’’ 


Wil jij je ook zelfverzekerd voelen als hulpverlener? Doe mee aan de online reanimatiecursus!

 online reanimatiecursus

Reacties
Categorieën